The twenty-first century economy is increasingly organized around innovation ecosystems rather than isolated organizations. Emerging technologies such as artificial intelligence, unmanned aircraft systems, geospatial intelligence, advanced telecommunications, autonomous systems, and digital platforms are no longer developed within the boundaries of a single company or institution. Instead, they evolve through complex networks involving governments, universities, corporations, investors, regulators, research centers, and international organizations.

In this environment, technological success depends not only on technical innovation but also on the ability to connect stakeholders, align interests, build trust, and create sustainable frameworks for cooperation. This emerging reality has created the need for a new type of professional: the Technology Ecosystem 3D Negotiator.

The Technology Ecosystem 3D Negotiator is not merely a negotiator, diplomat, manager, or technology expert. Rather, this individual operates at the intersection of technology diplomacy, innovation ecosystem development, strategic negotiation, and international cooperation. Their primary mission is to design and sustain the environments in which innovation can flourish.

From Negotiating Deals to Designing Ecosystems

Traditional negotiation focuses on reaching agreements between parties. In the modern innovation economy, however, the challenge is often much larger.

Artificial intelligence ecosystems require collaboration among software developers, regulators, cloud providers, investors, and universities. Drone ecosystems require cooperation among manufacturers, geospatial intelligence companies, aviation authorities, telecommunications providers, training organizations, and public institutions.

The question is no longer:

“How do we close a deal?”

The question becomes:

“How do we create an ecosystem in which many stakeholders can succeed together?”

The Technology Ecosystem 3D Negotiator addresses precisely this challenge.

The Three Dimensions of Ecosystem Negotiation

Drawing upon the Harvard 3D Negotiation framework, the Technology Ecosystem 3D Negotiator operates across three interconnected dimensions.

First Dimension: Relationship and Communication

At the most visible level, negotiation involves communication.

The negotiator facilitates dialogue among:

• Technology companies
• Government agencies
• Universities
• Investors
• International partners

The goal is to establish trust, understanding, and productive working relationships.

Trust becomes a strategic asset within innovation ecosystems because collaboration often occurs under conditions of uncertainty and rapid technological change.

Second Dimension: Value Creation

The second dimension focuses on creating mutually beneficial opportunities.

Rather than dividing existing value, ecosystem negotiators seek to expand it.

This may involve:

• Joint research initiatives
• Technology transfer partnerships
• Shared innovation platforms
• Public-private collaborations
• International training programs

The objective is to design arrangements in which all stakeholders gain from participation.

Third Dimension: Ecosystem Architecture

The third and most important dimension concerns ecosystem design.

Innovation ecosystems do not emerge by accident.

They require intentional architecture involving:

• Stakeholder selection
• Coalition building
• Governance structures
• Knowledge-sharing mechanisms
• Strategic partnerships

The Technology Ecosystem 3D Negotiator acts as an architect of cooperation, helping shape the environment within which innovation occurs.

Technology Diplomacy and International Cooperation

As emerging technologies increasingly influence economic competitiveness and geopolitical power, technology diplomacy has become an essential component of ecosystem development.

Technology diplomacy extends traditional diplomacy into areas such as:

• Artificial intelligence governance
• Digital infrastructure
• Data governance
• Cybersecurity
• Drone technology
• Geospatial intelligence

The Technology Ecosystem 3D Negotiator serves as a bridge between technological and diplomatic domains.

By facilitating international cooperation, harmonizing stakeholder interests, and supporting cross-border innovation, the negotiator contributes to the development of resilient and globally connected ecosystems.

Innovation Ecosystems and Emerging Technologies

Innovation ecosystems thrive on diversity.

Successful ecosystems combine:

• Research institutions
• Startups
• Established companies
• Investors
• Policymakers
• End-users

Each participant contributes unique capabilities.

The Technology Ecosystem 3D Negotiator ensures that these capabilities become complementary rather than fragmented.

This role becomes especially important in emerging technology sectors characterized by uncertainty, complexity, and rapid change.

Examples include:

• Artificial intelligence
• Unmanned aircraft systems
• Geospatial intelligence
• Smart cities
• Autonomous mobility
• Digital infrastructure

In each case, innovation depends on collaboration among actors who may possess different cultures, incentives, and strategic priorities.

• Artificial intelligence
• Unmanned aircraft systems
• Geospatial intelligence
• Smart cities
• Autonomous mobility
• Digital infrastructure

In each case, innovation depends on collaboration among actors who may possess different cultures, incentives, and strategic priorities.

Leadership in the Innovation Economy

The future innovation economy will require a new form of leadership.

Traditional management focuses on controlling organizations.

Technology ecosystem leadership focuses on connecting organizations.

The Technology Ecosystem 3D Negotiator exemplifies this shift.

This professional combines:

• Strategic negotiation
• Technology literacy
• International relations expertise
• Stakeholder management
• Innovation governance
• Communication skills

Their role is not simply to manage projects but to cultivate the relationships, partnerships, and institutions that allow innovation ecosystems to thrive.

The complexity of emerging technologies is transforming the nature of negotiation, leadership, and innovation. Success increasingly depends on the ability to orchestrate cooperation among diverse stakeholders operating across institutional, sectoral, and national boundaries.

The Technology Ecosystem 3D Negotiator represents an emerging professional archetype designed for this new reality. By integrating technology diplomacy, ecosystem governance, strategic negotiation, stakeholder management, and innovation leadership, these professionals help create the conditions necessary for sustainable technological progress.

In an age defined by artificial intelligence, geospatial intelligence, autonomous systems, and digital transformation, the most valuable individuals may not be those who build the technologies themselves, but those who build the ecosystems that allow those technologies to create lasting economic, societal, and strategic value.

Source: Open Sources Analysis, Relative Data Analysis by Nikos Chatzis

© Nikolaos Chatzis. The Techne–Phronesis Negotiation Framework™
Technology Creates Capability • Systems Thinking Creates Understanding • Strategic Wisdom Creates Lasting Value.

Negotiation.gr | Strategic Wisdom for the Technological Age

Negotiation.gr | Strategic Wisdom for the Technological Age

Few technologies have transformed international affairs as rapidly as Unmanned Aircraft Systems (UA S). Once regarded primarily as military surveillance platforms, drones have evolved into versatile tools that influence economic development, security policy, technological competition, environmental management, humanitarian operations, and international cooperation.

Today, UAV technology occupies a strategic position comparable to that of satellite systems, telecommunications networks, artificial intelligence, and cyber infrastructure. Drones are no longer merely aircraft. They are nodes within broader ecosystems of sensors, communications, software, artificial intelligence, geospatial intelligence, and data analytics.

As a result, the geopolitical significance of UAV technology extends far beyond military applications. The global competition surrounding drones increasingly reflects larger struggles over technological leadership, industrial competitiveness, supply-chain resilience, digital sovereignty, and strategic influence.

The geopolitics of UAV technology is therefore not simply about who builds the best drone. It is about who controls the ecosystems, standards, data, partnerships, and innovation networks that will shape the future of unmanned aviation.

UAV Technology as a Strategic Industry

Historically, aviation has been closely linked to national power. Control of airspace, aerospace manufacturing, and aviation infrastructure has long been considered an indicator of technological sophistication and geopolitical influence.

Drones are extending this tradition into a new era.

Modern UAVs combine multiple strategic technologies:

• Aerospace engineering
• Artificial intelligence
• Communications networks
• Satellite navigation
• Geospatial intelligence
• Autonomous systems
• Data analytics
• Cybersecurity

Because drones integrate so many critical technologies, they have become strategic assets for both states and private actors.

Governments increasingly view UAV capabilities not merely as commercial opportunities but as components of national technological competitiveness and security.

The United States and China: The Central Competition

The global drone market is increasingly shaped by technological competition between the United States and China.

China dominates much of the commercial drone manufacturing sector through its highly integrated industrial ecosystem. Chinese firms have demonstrated remarkable efficiency in scaling production, reducing costs, and rapidly introducing new products to global markets.

The United States, meanwhile, remains the leader in advanced military UAVs, aerospace innovation, artificial intelligence integration, and venture-backed defense technologies.

This competition reflects a broader geopolitical contest over:

• Supply chains
• Technological standards
• Digital infrastructure
• Industrial leadership
• Strategic influence

The debate surrounding drone procurement in many Western countries increasingly reflects concerns about technological dependence and supply-chain security.

As governments seek greater technological autonomy, drone technology has become part of larger discussions regarding economic security and strategic resilience.

Europe’s Search for Technological Sovereignty

Europe occupies a unique position within the global UAV landscape.

Rather than competing primarily on manufacturing scale, European actors have concentrated on:

• Regulatory leadership
• Airspace integration
• Safety standards
• Privacy protection
• Operational frameworks

Europe’s U-space initiative represents one of the world’s most ambitious attempts to integrate drones into civilian airspace while maintaining high levels of safety and public trust.

At the same time, European policymakers increasingly emphasize the need for greater technological sovereignty. Recent geopolitical developments have highlighted the risks associated with excessive dependence on external suppliers for critical technologies.

Consequently, European governments are investing in:

• Indigenous drone manufacturing
• Defense UAV programs
• Research and innovation ecosystems
• Cross-border industrial partnerships

The challenge facing Europe is to balance openness and cooperation with strategic autonomy.

The Military Transformation

The military implications of UAV technology have become increasingly visible in contemporary conflicts.

Drones have altered traditional assumptions regarding:

• Surveillance
• Target acquisition
• Precision strikes
• Force protection
• Battlefield awareness

Perhaps most importantly, drones have democratized certain military capabilities.

Capabilities that once required expensive manned aircraft can now be achieved through comparatively low-cost unmanned systems.

This transformation has significant geopolitical consequences.

Smaller states and non-state actors can increasingly access capabilities that were previously reserved for major military powers. As a result, UAV technology is reshaping regional balances of power and influencing defense planning worldwide.

The proliferation of drone technologies is therefore becoming an important factor in international security calculations.

The Rise of Drone Diplomacy

An emerging dimension of UAV geopolitics is what may be described as “drone diplomacy.”

Countries increasingly use drone exports as instruments of foreign policy and strategic influence.

Drone partnerships can generate:

• Security cooperation
• Technology transfer
• Industrial collaboration
• Training relationships
• Long-term political engagement

The export of UAV systems often creates enduring relationships between manufacturers, operators, regulators, and governments.

As a result, drone technology has become a vehicle for extending influence beyond traditional diplomatic channels.

In many regions, access to advanced UAV technologies is becoming a significant element of international partnerships and strategic alignments.

Data as a Geopolitical Resource

One of the most overlooked aspects of UAV geopolitics is the growing importance of data.

Drones collect vast quantities of information concerning:

• Infrastructure
• Agriculture
• Transportation networks
• Energy systems
• Environmental conditions
• Urban development

The value of this information often exceeds the value of the aircraft itself.

Consequently, debates regarding data ownership, data sovereignty, and information security are becoming increasingly important.

The future geopolitical significance of drones may depend less on who owns the aircraft and more on who controls the data ecosystems that support them.

This reality reinforces the strategic importance of geospatial intelligence, cloud infrastructure, cybersecurity, and artificial intelligence.

Artificial Intelligence and Autonomous Systems

The next phase of UAV development will be driven by autonomy.

Artificial intelligence is enabling drones to:

• Navigate independently
• Recognize objects
• Analyze environments
• Coordinate with other systems
• Support complex decision-making

As autonomy increases, drones will become less dependent on human operators and more integrated into broader digital ecosystems.

This evolution raises profound geopolitical questions concerning:

• Accountability
• Security
• Regulation
• Ethical standards
• International governance

The countries and organizations that establish the norms governing autonomous systems may gain significant strategic advantages.

Consequently, competition increasingly extends beyond hardware into the realm of governance and standards-setting.

Innovation Ecosystems and International Cooperation

Despite intense competition, the future of UAV technology will also depend upon cooperation.

Drone innovation requires collaboration among:

• Governments
• Universities
• Research institutions
• Industry
• Regulators
• International organizations

The complexity of modern UAV ecosystems makes cooperation unavoidable.

Research partnerships, joint ventures, standardization efforts, and cross-border innovation projects play an increasingly important role in technological advancement.

This reality creates an interesting paradox.

The drone sector simultaneously reflects geopolitical competition and international cooperation.

The same technologies that contribute to strategic rivalry also require collaborative frameworks for safe and effective deployment.

The Balkans and the Eastern Mediterranean

The Balkans and the Eastern Mediterranean are becoming increasingly important within the evolving drone landscape.

The region combines:

• Strategic geography
• Emerging innovation ecosystems
• Growing defense investments
• Expanding technological capabilities

Countries throughout Southeastern Europe are investing in:

• UAV production
• Counter-drone systems
• Research programs
• Training infrastructures
• Geospatial intelligence capabilities

For states such as Greece, drone technologies offer opportunities not only for defense modernization but also for economic development, environmental monitoring, maritime surveillance, civil protection, and participation in European innovation initiatives.

The region may therefore emerge as an important bridge between European technological frameworks and broader international markets.

The geopolitics of UAV technology extends far beyond aviation.

Drones have become platforms through which broader questions of technological leadership, economic competitiveness, national security, digital sovereignty, and international influence are increasingly expressed.

The future of the UAV sector will not be determined solely by advances in aircraft design. It will be shaped by the interaction of technology, regulation, artificial intelligence, data governance, international partnerships, and geopolitical competition.

In this emerging landscape, the most successful actors will be those capable of building resilient innovation ecosystems that combine technical excellence with strategic vision, regulatory credibility, international cooperation, and societal trust.

The true geopolitical significance of drones lies not merely in their ability to fly, but in their capacity to connect technologies, institutions, industries, and nations within an increasingly interconnected world.

Source: Open Sources Analysis, Relative Data Analysis by Nikos Chatzis

© Nikolaos Chatzis. The Techne–Phronesis Negotiation Framework™
Technology Creates Capability • Systems Thinking Creates Understanding • Strategic Wisdom Creates Lasting Value.

Negotiation.gr | Strategic Wisdom for the Technological Age

Yet despite the sophistication of these technologies, their successful development and deployment rarely depend solely on engineering excellence. In practice, technological innovation succeeds or fails within complex ecosystems involving governments, regulators, investors, research institutions, corporations, end-users, and international partners.

The challenge is therefore not purely technological. It is fundamentally organizational and strategic.

This reality makes the principles of 3D Negotiations increasingly relevant to emerging technology industries. While negotiation is often associated with contracts and commercial transactions, the 3D Negotiation framework offers a broader perspective. It emphasizes the importance of shaping the environment in which agreements occur by aligning stakeholders, creating value, managing relationships, and building sustainable ecosystems.

In the technology sectors of the twenty-first century, success increasingly depends upon the ability to negotiate not only deals, but entire systems of cooperation.

Beyond the Negotiation Table

Traditional approaches to negotiation focus primarily on interactions at the negotiating table. Parties exchange proposals, discuss terms, and seek mutually acceptable agreements.

The 3D Negotiation framework expands this perspective.

It emphasizes three interconnected dimensions:

• Tactical interactions at the table.
• Deal design and value creation.
• The architecture of the broader environment in which negotiations take place.

For emerging technology industries, the third dimension is often the most important.

Innovation ecosystems involve numerous stakeholders whose interests, incentives, and objectives may differ significantly. Success depends upon creating conditions in which cooperation becomes possible and mutually beneficial.

This requires strategic thinking long before formal negotiations begin.

Technology Ecosystems as Negotiated Systems

Every successful technology ecosystem is, in many respects, the result of a series of negotiations.

Consider the development of a commercial drone ecosystem.

Its success requires cooperation among:

• Technology developers.
• Regulatory authorities.
• Air navigation service providers.
• Universities.
• Research institutions.
• Investors.
• Infrastructure operators.
• Training organizations.
• End users.

Each stakeholder enters the ecosystem with different priorities.

Regulators prioritize safety.

nvestors prioritize returns.

Universities pursue research opportunities.

Companies seek market expansion.

Customers seek operational value.

Without effective mechanisms for aligning these interests, innovation stalls.

The challenge is therefore not merely technical. It is relational.

Technology ecosystems emerge when stakeholders successfully negotiate shared frameworks for cooperation.

Innovation Requires Coalition Building

Many emerging technologies face a common challenge: no single organization controls all the resources required for success.

Artificial intelligence requires data, computing power, talent, regulatory approval, and public trust.

Drone technologies require airspace access, regulatory frameworks, communications infrastructure, training systems, and operational standards.

Geospatial intelligence requires integration among hardware providers, software developers, data analysts, and public authorities.

Consequently, coalition building becomes a strategic necessity.

The 3D Negotiation framework highlights the importance of identifying potential partners, understanding their interests, and constructing alliances that increase collective value.

The most successful technology leaders are often coalition builders rather than isolated innovators.

Managing Uncertainty and Emerging Regulation

Emerging technologies operate within environments characterized by uncertainty.

Regulations may evolve.

Technical standards may change.

Competitive landscapes may shift rapidly.

Public perceptions may fluctuate.

Traditional transactional negotiations often struggle in such environments because future conditions remain difficult to predict.

3D Negotiation offers a more adaptive approach by encouraging stakeholders to design flexible agreements capable of evolving alongside technological development.

This perspective is particularly relevant for sectors such as:

• Artificial intelligence.
• Autonomous vehicles.
• Unmanned aircraft systems.
• Space technologies.
• Digital infrastructure.

In these industries, relationships frequently matter more than contracts alone.

Long-term cooperation often provides greater value than short-term transactional gains.

The Strategic Importance of Trust

Trust is increasingly becoming a strategic asset within emerging technology ecosystems.

Technological complexity often creates information asymmetries between stakeholders.

Regulators may not fully understand technical systems.

Investors may not fully understand operational risks.

Citizens may not fully understand societal implications.

This environment increases the importance of credibility, transparency, and communication.

Organizations that establish trust are often better positioned to:

• Secure regulatory approvals.
• Attract investment.
• Build partnerships.
• Expand internationally.
• Accelerate innovation.

Negotiation therefore extends beyond formal agreements into the broader domain of relationship management.

Trust becomes a form of strategic capital.

International Cooperation in Emerging Technologies

Few emerging technologies develop entirely within national boundaries.

Research collaborations, supply chains, venture capital networks, manufacturing systems, and customer markets increasingly operate on a global scale.

This creates opportunities for international cooperation but also introduces geopolitical complexity.

Technology industries increasingly intersect with:

• National security concerns.
• Economic competition.
• Export controls.
• Data sovereignty.
• Digital governance.

The ability to navigate these competing interests requires sophisticated negotiation capabilities.

3D Negotiation provides a framework for balancing cooperation and competition while maintaining long-term strategic relationships.

As technologies become more interconnected, the ability to manage international partnerships becomes a critical source of competitive advantage.

The Drone Industry as a Case Study

The global drone sector provides an excellent illustration of the relevance of 3D Negotiation principles.

The future of unmanned aviation depends upon the successful integration of:

• Technology developers.
• Regulators.
• Air traffic authorities.
• Telecommunications providers.
• Geospatial intelligence firms.
• Training organizations.
• Infrastructure operators.
• Research institutions.

No single actor can achieve this integration independently.

The development of U-space systems, Beyond Visual Line of Sight (BVLOS) operations, autonomous missions, and urban air mobility all require extensive stakeholder coordination.

The challenge is not simply to build better aircraft.

The challenge is to build better systems of cooperation.

In this context, negotiation becomes an essential enabler of innovation.

Emerging Technologies and the New Role of Leadership

The leadership requirements of technology industries are evolving.

Technical expertise remains essential, but it is no longer sufficient.

Future leaders must be capable of:

• Managing complex stakeholder environments.
• Building strategic partnerships.
• Communicating across disciplines.
• Navigating regulatory systems.
• Facilitating international cooperation.
• Creating trust among diverse actors.

These competencies closely align with the principles of 3D Negotiation.

The emerging technology leader increasingly resembles a system architect rather than a traditional manager.

Success depends upon the ability to connect people, organizations, institutions, and technologies into coherent ecosystems.

The future of innovation will be shaped not only by technological breakthroughs but also by the quality of the relationships that support them.

Emerging technologies operate within complex ecosystems where governments, corporations, universities, investors, regulators, and communities must collaborate despite differing interests and priorities.

In this environment, negotiation becomes far more than a transactional activity. It becomes a strategic capability for building innovation ecosystems.

The principles of 3D Negotiation provide a valuable framework for understanding how technology industries evolve, how partnerships emerge, and how cooperation can be transformed into competitive advantage.

Whether in artificial intelligence, unmanned aviation, geospatial intelligence, autonomous systems, or future technologies yet to emerge, the most successful organizations will not simply be those that develop the best technologies. They will be those that create the most effective networks of collaboration around them.

The future belongs not only to innovators, but also to those who can bring innovators together.

Source: Open Sources Analysis, Relative Data Analysis by Nikos Chatzis

© 2026 Nikolaos Chatzis – negotiation.gr. All Rights Reserved. No part of this publication may be reproduced, distributed, or transmitted without prior written permission, except for brief quotations with proper attribution.

Ο Νίκος Χατζής ασχολείται ενεργά στην θεωρία και στην πράξη με την διεξαγωγή των 3-D Διαπραγματεύσεων σε επιχειρηματικό-εμπορικό επίπεδο, αλλά και με την συγγραφή διαπραγματευτικών αναλύσεων σε διπλωματικό-πολιτικό επίπεδο, δίνοντας έμφαση στο σχεδιασμό της διαπραγματευτικής στρατηγικής, αλλά και στην τακτική αξιοποίηση ενεργειών και κινήσεων, οι οποίες μεγιστοποιούν την τελική 3-D διαπραγματευτική αξία.

Το πεδίο γνωστικής και επιστημονικής του έρευνας περιλαμβάνει:

-Την αποτελεσματική διεξαγωγή πολύπλοκων επιχειρηματικών και διπλωματικών 3-D Διαπραγματεύσεων.

-Τηn 3-D Διαπραγματευτική αξιοποίηση των δυνατοτήτων εκμετάλλευσης του παγκόσμιου εμπορίου, αλλά και την ανάλυση των σύγχρονων τάσεων διοίκησης επιχειρήσεων.

-Την οργάνωση μηχανισμών μακρόχρονης εποικοδομητικής συνεργασίας, μετά την υπογραφή 3-D Διαπραγματευτικών συμφωνιών, σε επιχειρηματικό-εμπορικό, αλλά και σε διπλωματικό-πολιτικό επίπεδο.

-Την αποτελεσματική ανάλυση των πολλαπλών 3-D Διαπραγματευτικών συμφερόντων και γεωπολιτικών συσχετισμών, μεταξύ των κρατών του διεθνούς συστήματος, σε επιχειρηματικό- εμπορικό, αλλά και διπλωματικό-αμυντικό επίπεδο.

Γεωπολιτική: Από το 1996 συνεργάζεται με το παλαιότερο ελληνικό περιοδικό για τις σύγχρονες εξελίξεις στον τομέα της Αεροπορίας και του Διαστήματος (ΠΤΗΣΗ&ΔΙΑΣΤΗΜΑ), αναλύοντας τις περιφερειακές και διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις, αλλά και σχολιάζοντας την τρέχουσα ελληνική επικαιρότητα στο επίπεδο της στρατηγικής και της διπλωματίας.

Από το 1997 εργάζεται στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ).

Γεωπολιτική: Από το 2000, έχει εκδώσει πέντε βιβλία αναλύοντας τους συντελεστές διαμόρφωσης των γεωπολιτικών ισορροπιών διεθνώς, παράλληλα με τη δημοσίευση εξειδικευμένων αναλύσεων περιφερειακού και διεθνούς γεωπολιτικού ενδιαφέροντος, σε εφημερίδες και περιοδικά των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. / Γεωπολιτική

Το 2006, μετά από την χορήγηση (συνολικής) υποτροφίας από το Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης, αποφοίτησε από το ειδικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα για τη διεθνή ασφάλεια, τη διπλωματία και τις διεθνείς επιχειρηματικές σχέσεις (GMAP II) της Σχολής Νομικών και Διπλωματικών Σπουδών, Fletcher, του Πανεπιστημίου TUFTS της Βοστόνης. / Γεωπολιτική

Η ειδίκευσή του αναλύεται στη διεξαγωγή πολύπλοκων 3-D Διαπραγματεύσεων σε επιχειρηματικό-εμπορικό και σε πολιτικό-διπλωματικό επίπεδο, αλλά και στην ανάλυση των γεωπολιτικών συσχετισμών, της διεθνούς αμυντικής ασφάλειας.

Η προσέγγιση του για την θεωρία, αλλά και την πρακτική της 3-D Διαπραγμάτευσης εντοπίζεται στην ανάλυση των συμφερόντων -που ξεπερνάει την διατύπωση θέσεων- με στόχο την παραγωγή της μέγιστης διαπραγματευτικής αξίας σε πολιτικό, διπλωματικό, οικονομικό και επιχειρηματικό επίπεδο.

Από το 2009, ασχολείται με την οργάνωση προγραμμάτων εκπαίδευσης στελεχών επιχειρήσεων στην 3-D Διαπραγμάτευση, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό.

Ο Νίκος Χατζής έχει λάβει μέρος σε προγράμματα διαπραγματευτικής εξειδίκευσης που διοργανώνει το Πρόγραμμα Διαπραγματεύσεων της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ (Program on Negotiation at Harvard Law School).

Ο ίδιος είναι επίσης, απόφοιτος της Σχολής Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου του Bridgeport, στην πολιτεία του Κονέκτικατ των ΗΠΑ, με ειδίκευση στην επικοινωνία, αλλά και στην ανάλυση των διεθνών γεωπολιτικών εξελίξεων. / Γεωπολιτική

Ο Νίκος Χατζής έχει λάβει μέρος σε δράσεις του Παγκόσμιου Προγράμματος για την Δεύτερη Γενιά της Διδασκαλίας των Διαπραγματεύσεων της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Hamline, στις ΗΠΑ (2009-2010).

ΠΤΗΣΗ&ΔΙΑΣΤΗΜΑ: ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2018

ΕΛΛΑΔΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ

Ο απόηχος της επίσκεψης Ερντογάν στην Αθήνα: Προς επιδείνωση των διμερών σχέσεων, το 2018

Ζαράμπ και Φλιν «καίνε» τον (νέο)σουλτάνο στην Ουάσινγκτον..!

Ξέπλυμα μαύρου χρήματος και παράτυπες χρηματοδοτήσεις για την εξυπηρέτηση του τουρκικού λόμπι στην αμερικανική πρωτεύουσα, αποδομούν το ηγετικό προφίλ του Ερντογάν στις ΗΠΑ, μέσω των ύποπτων ρόλων του Ρεζά Ζαράμπ και του Μάικλ Φλιν.

Η αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ από τον Ντόναλντ Τραμπ προκαλεί ένα νέο σοβαρό μέτωπο σύγκρουσης στις σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία, ενώ οι εξελίξεις στην ευρύτερη μεσανατολική περιοχή, προδιαγράφονται ως απρόβλεπτες…

Αθήνα, 7 Δεκεμβρίου 2017: Το αεροσκάφος του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει προσγειωθεί στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Τα τρία μαχητικά F-16 δεν προχώρησαν στην υπέρ-πτήση απόδοσης αεροπορικών τιμών πάνω από τον χώρο της επίσημης υποδοχής, σε ένδειξη σεβασμού της μνήμης των πεσόντων Ελλήνων αεροπόρων στο Αιγαίο και απαξίωσης του προκλητικού γείτονα, επί τη βάσει των όσων προηγήθηκαν με τα τουρκικά F-16 που συνόδευαν το αεροσκάφος του Ερντογάν στην πτήση του προς την Αθήνα.

Αμηχανία, προβληματισμός, προσβολή, αλλά και ερωτηματικά για την επίσκεψη του Ερντογάν στην Ελλάδα την δεδομένη χρονική στιγμή, διατυπώνονταν σε όλη την επικράτεια, ενώ είχε προηγηθεί η καλά μεθοδευμένη συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ, που προετοίμασε το έδαφος διατύπωσης των επίσημων διεκδικήσεων…

ΠΤΗΣΗ&ΔΙΑΣΤΗΜΑ: ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2018 FORUM:

Απώλεια 800 εκατ. θέσεων εργασίας μέχρι το 2030

Ο άνθρωπος, θύμα της ρομποτικής παραγωγής!

Οι ειδήσεις σχετικά με την αντικατάσταση ανθρώπινων θέσεων εργασίας από ρομπότ, βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας, προκαλώντας γενικότερο προβληματισμό για τις τεχνολογικές εξελίξεις, αλλά και την διαμόρφωση των ισορροπιών στον ευαίσθητο χώρο της αγοράς εργασίας κατά τα επόμενα χρόνια.

Οι προοπτικές για τους εργαζόμενους γίνονται περισσότερο δυσοίωνες από τις εφαρμογές προγραμμάτων οικονομικής λιτότητας σε χώρες όπως αυτές του ευρωπαϊκού Νότου, καθώς τα ρομπότ γίνονται πιο ελκυστικά από πλευράς μισθοδοσίας, αλλά και παραγωγικότητας, μέσω της διαρκούς υποβάθμισης του βιοτικού επιπέδου της ζωής του ανθρώπου δημιουργού τους.

-Έτσι, τα ρομπότ αντικαθιστούν τους ταμίες, μία μεσιτική εταιρία στην Καλιφόρνια αντικαθιστά το προσωπικό της με ρομπότ, οι αστυνομικές υπηρεσίες αναθέτουν όλο και περισσότερα καθήκοντα ειδικών αποστολών σε ρομπότ, ενώ η χρήση τους επεκτείνεται δραστικά στις βιομηχανικές γραμμές παραγωγής προϊόντων, όλο και περισσότερο…

ΠΤΗΣΗ&ΔΙΑΣΤΗΜΑ: ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015

Παρίσι, Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015 Αιματηρό δίλημμα ελευθερίας ή ασφάλειας…;

Τίποτα δε θα είναι όπως πριν, μετά την τρομοκρατική «επίσκεψη» των μαύρων αγγέλων του θανάτου, στην Πόλη του Φωτός.

Τα σενάρια χαοτικού ανταρτοπόλεμου πόλεων παραμένουν ανοιχτά, όσο η γεωγραφικά εδαφική επιρροή των τζιχαντιστών θα περιορίζεται στην Συρία και στο Ιράκ, από την αμυντική δράση Ρωσίας-Δύσης.

Ελευθερία ή ασφάλεια;

Οι Γάλλοι βουλευτές ψήφισαν θετικά για την χρονική επέκταση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, για ένα τουλάχιστον τρίμηνο, πέραν των αρχικών δώδεκα ημερών, επικυρώνοντας με την ψήφο τους, μια πρωτόγνωρη κατάσταση για την ΕΕ.

Η Γαλλία υπό καθεστώς στρατιωτικού νόμου, με τις αστυνομικές και κατασταλτικές δυνάμεις να έχουν αυξημένες αρμοδιότητες παρέμβασης στη ζωή των πολιτών. 

Είναι διάχυτη η αίσθηση ότι η Ευρώπη, συνεχώς απομακρύνεται από τους αρχικούς στόχους ίδρυσης της, και διαρκώς μικραίνει, μαζεύεται, μετεξελίσσεται σε έναν κυρίαρχο περιορισμό, κατά της ελευθερίας των ανθρώπων, των ιδεών, ακόμη και των κεφαλαίων και αγαθών.

Η θυσία της ελευθερίας, έναντι της ασφάλειας αποτελεί βαρύ τίμημα και μορφοποιεί τον πρακτικό παρεμβατισμό των τζιχαντιστών του ισλαμικού κράτους, στη σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία, των φοβισμένων πολιτών…

Χερσόνησος του Σινά

«Γεωπολιτική τομή» συμφερόντων, σε φόντο αίματος…

Η έκρηξη της βόμβας στο ρωσικό Α321, έστειλε ένα αιματηρό μήνυμα εκδίκησης των ισλαμιστών στη Μόσχα. Παράλληλα, στον απόηχο των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι, φαίνεται να κινητοποιεί τη Ρωσία και τη Δύση, ενώ η σκιά του Jihadi John θα πλανάται πάντα πάνω από τη Ράκα.

Παρασκευή και 13: Ο Jihadi John νεκρός…, από τη Sinjar στη Ράκα

Την Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015, στα διεθνή ειδησεογραφικά γραφεία κυριαρχούσε η διπλή βομβιστική επίθεση των τζιχαντιστών του αυτοαποκαλούμενου Ισλαμικού Κράτους, σε προάστιο της Βηρυτού (ελεγχόμενο από την οργάνωση Χεζμπολάχ, στο Λίβανο, με συνέπεια το θάνατο τουλάχιστον 41 ανθρώπων και τον τραυματισμό άλλων 100. Παράλληλα, το διεθνές δημοσιογραφικό ενδιαφέρον συγκέντρωναν και οι πληροφορίες που έκαναν λόγο για στοχευμένη πυραυλική επίθεση αμερικανικού drone, κατά του δήμιου των ισλαμιστών γνωστού ως “Jihadi John,” στο προπύργιο των τζιχαντιστών, την πόλη Ράκα, στην Συρία. Η επίθεση έγινε δυνατή, μετά από συστηματική παρακολούθηση βρετανικών μη επανδρωμένων οχημάτων (UAVs) διάρκειας έξι εβδομάδων, με το τελικό χτύπημα να δίνεται από τις ΗΠΑ.

Η είδηση, έθετε σε επιφυλακή κόκκινης ετοιμότητας τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες (MI5) υπό τον κίνδυνο πολλαπλού τρομοκρατικού χτυπήματος, με δεδομένη τη βρετανική καταγωγή του δήμιου…

Η Ρωσία του Πούτιν και η Αίγυπτος του Σίσι

Η Ρωσία αποτελεί για την Αίγυπτο, έναν παραδοσιακό πολιτικό και εμπορικό εταίρο, καθώς οι δύο χώρες, επιδιώκουν τη διαφοροποίησή τους, από τη δυτική σφαίρα επιρροής…

Ένας πολυεθνικός πελάτης Αμέσως μετά την έναρξη των ρωσικών αεροπορικών επιχειρήσεων στη Συρία (τέλη Σεπτεμβρίου 2015) το Κρεμλίνο στράφηκε προς την Αίγυπτο, για την ενίσχυση των πολιτικών, οικονομικών και αμυντικών σχέσεων, ακολουθώντας το θετικό ρυθμό ανάπτυξης τους, μετά την πτώση του προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι, από το στρατιωτικό πραξικόπημα που εκδηλώθηκε τον Ιούλιο του 2013.

Παράλληλα, το αιγυπτιακό ενδιαφέρον για την απόκτηση ρωσικών μαχητικών αεροσκαφών MiG-35, έγινε πιο συγκεκριμένο με τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων για την απόκτηση 46 μαχητικών, οικονομικής αξίας 2,2 δισ δολαρίων…

Πολυδιάστατες διμερείς σχέσεις

Η Ρωσία του Πούτιν, στην Αίγυπτο του Σίσι, βρίσκει μία χώρα με την οποία μπορεί να μοιραστεί κοινές ανησυχίες για την κατάσταση ασφάλειας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, ενώ μπορεί επίσης να συμμεριστεί κοινές ανησυχίες για την εξάπλωση του ισλαμικού εξτρεμισμού και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στη Βόρεια Αφρική...

Το ενεργειακό τρίγωνο συμφερόντων: Σαουδική Αραβία, Υεμένη, Ιράν και ο ρόλος… της Αιγύπτου

Το ενδεχόμενο μιας αιφνιδιαστικής επιθετικής ενέργειας από το Ιράν, που θα μπορούσε να μπλοκάρει την ομαλή εξαγωγική ροή του «μαύρου χρυσού» από τον Περσικό Κόλπο, τον Κόλπο του Άντεν και τη Διώρυγα του Σουέζ, απομακρύνθηκε με την υπογραφή της συμφωνίας για τον έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του.

Ωστόσο, η πολεμική κατάσταση στην Υεμένη, συνασπίζει την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία κατά του Ιράν, ενώ Αλ Κάιντα και ακραίοι ισλαμιστές, αποκτούν ένα ακόμη πεδίο δράσης…

Γαλλία – Αίγυπτος

Στρατηγική συνεργασία… με outsider την Κίνα;

Η κατάληξη των ελικοπτεροφόρων πλοίων τύπου Mistral στην Αίγυπτο, εξυπηρετεί τη σύζευξη συμφερόντων Αιγύπτου-Σαουδικής Αραβίας, ενώ μέσω Ρωσίας, ανοίγει μια νέα ναυπηγοεπισκευαστική προοπτική, για την Κίνα.

Ισλαμικό Κράτος

Ο (αυτό)περιορισμός της Δύσης στην αεροπορική αποτροπή και ο στρατηγικός άσσος της Ρωσίας

Ο κατάλληλος συνδυασμός αεροπορικής ισχύος, δικτυοκεντρικού πολέμου και χερσαίων δυνάμεων, διαμορφώνει τη σωστή τακτική στην «αδρανοποίηση» του IS, στο πεδίο μάχης, ενώ η ρωσική αεροπορία κλιμακώνει τις επιχειρήσεις της στη Συρία, σπέρνοντας θάνατο και πανικό στους τζιχαντιστές οπλαρχηγούς, με τη χρήση στρατηγικών βομβαρδιστικών, αλλά και του πυραυλικού σκέλους του ρωσικού ναυτικού...

Αποτροπή…;

Στον τραγικό απόηχο των αιματηρών γεγονότων στο Παρίσι, γίνεται ξεκάθαρο ότι η απειλή του αυτοαποκαλούμενου Ισλαμικού Κράτους (ISIS, ISIL, Daesh), έπρεπε ν’ αντιμετωπιστεί σε στρατηγικό και τακτικό επίπεδο, ως απειλή κατά της διεθνούς ασφάλειας, που προέρχεται από οργανωμένο κράτος, πριν το στάδιο αποτροπής των επιμέρους επιθετικών ενεργειών του (εμφύλιος πόλεμος, τρομοκρατικές ενέργειες, κοινωνική αποσταθεροποίηση, μαζικές απώλειες ανθρώπινης ζωής). Πολλοί αξιωματούχοι στα κέντρα λήψης αποφάσεων τόσο στις Βρυξέλλες, όσο και στην Ουάσιγκτον, αρνήθηκαν ν’ αποδεχτούν την αποτελεσματικότητα της κρατικής δομής των ισλαμιστών και να τη διαχωρίσουν από τη νομιμότητά της, επί τη βάσει των αρχών του διεθνούς δικαίου...

Οι συνδυασμοί τους, είναι άπειροι. Η διαδικασία τους είναι αποτελεσματική, μόνο εάν συνδυαστεί με δημιουργική φαντασία, καινοτόμα σκέψη και στρατηγική πρόβλεψης κινήσεων.

Η αβεβαιότητα για το μέλλον, κυριαρχεί στους πρωταγωνιστές τους.

Η γνώση της ψυχολογίας που έχει η άλλη πλευρά, είναι σημαντική, καθώς τίποτα δεν είναι σίγουρο μέχρι το τέλος.

Παρά το γεγονός ότι όλα ξεκινούν επί ίσης βάσης στο σκάκι, μια τέτοια εξέλιξη, είναι σπάνια στην καθημερινή πραγματικότητα των διαπραγματεύσεων.

Συμπερασματικά, ο έμπειρος διαπραγματευτής ή παίκτης κάνει τη διαφορά με την επίτευξη του τελικού στόχου του, αξιοποιώντας έναν άριστο συνδυασμό διορατικότητας, οξυδέρκειας, διαπραγματευτικής τεχνικής, αλλά και υπομονής.

3D Διαπραγμάτευση: Θεωρία

Η προσπάθειά της Goal Consulting για την προώθηση μιας σύγχρονης και αποτελεσματικής μεθόδου διαπραγματεύσεων, τόσο στο επίπεδο των πολύπλοκων επιχειρηματικών διαπραγματεύσεων, όσο και στηn διεξαγωγή των διπλωματικών-πολιτικών διαπραγματεύσεων, στηρίζεται στηn θεωρία, αλλά και στην πρακτική της «Διαπραγμάτευσης Αρχών» (Principled Negotiation).

Η διαπραγματευτική αυτή μέθοδος, έχει αναπτυχθεί στο πλαίσιο ερευνητικού προγράμματος του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ (Harvard Negotiation Project).

Τα τελευταία χρόνια, η θεωρία της «Διαπραγμάτευσης Αρχών» ενισχύεται αποτελεσματικά, από τη μέθοδο διεξαγωγής της Τρισδιάστατης Διαπραγμάτευσης (3-D Negotiation) η οποία αναπτύχθηκε και εξελίσσεται στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ (Harvard Business School-HBS), από τους καθηγητές Ντέιβιντ Λαξ και Τζεϊμς Σεμπένιους.

Η πρωτοποριακή αυτή διαπραγματευτική μέθοδος, ανατρέπει την παραδοσιακή διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων, σε επιχειρηματικό, αλλά και διπλωματικό-πολιτικό επίπεδο.

Η τρισδιάστατη διαπραγμάτευση, θεωρεί τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων ως μια «δυναμική ενέργεια», η οποία ξεπερνά τη «στατικότητα» της τράπεζας των διαπραγματεύσεων.

Έτσι, ξεπερνώντας τη στείρα διατύπωση διαπραγματευτικών θέσεων, η αποτελεσματική αξιοποίηση της μεθόδου αυτής, αναλύει τα συμφέροντα των διαπραγματευόμενων πλευρών, ενώ δημιουργεί νέα δυναμική στη σύνθεση, αλλά και στο περιβάλλον διεξαγωγής των διαπραγματεύσεων.

Συμπερασματικά, η τρισδιάστατη διαπραγμάτευση, επιδιώκει την μεγιστοποίηση της διαπραγματευτικής αξίας για τις διαπραγματευόμενες πλευρές.

Η Ελλάδα σήμερα, καθώς προσπαθεί να εξέλθει από την δεκάχρονη οικονομική κρίση, έχει ανάγκη από διαπραγματεύσεις σε επιχειρηματικό-εμπορικό επίπεδο, αλλά και σε διπλωματικό επίπεδο, οι οποίες να στηρίζονται ουσιαστικά στην ανάλυση των συμφερόντων των εμπλεκόμενων πλευρών.

Έτσι, θα επιτευχθεί η ανάδειξη του συγκριτικού γεωπολιτικού πλεονεκτήματος της, ως προς την γεωστρατηγική της θέσης, σε πολιτικό, διπλωματικό, οικονομικό, επιχειρηματικό και εμπορικό επίπεδο, υπό τις διατάσεις της 3-D Διαπραγμάτευσης.

Οι νέες τάσεις στις 3-D Διαπραγματεύσεις για την τεχνολογία, την τεχνητή νοημοσύνη και τα τεχνολογικά οικοσυστήματα των μη επανδρωμένων ενάεριων συστημάτων (ΣΜΗΕΑ) με κεντρικό στόχο τη δημιουργία πρόσθετης διαπραγματευτικής αξίας, σε όλα τα στάδια της διαπραγμάτευσης.

Η διαδικασία προπαρασκευής των πολιτικών και διπλωματικών κινήσεων στο πλαίσιο της 3-D Διαπραγμάτευσης, έχει ουσιαστική βαρύτητα στην επιτυχή διεξαγωγή τους.

Έτσι, γίνεται ανάλυση των γεωπολιτικών συσχετισμών, των οικονομικών και εμπορικών συνεργασιών σε διακρατικό επίπεδο, αλλά και του στρατηγικού πλαισίου σχέσεων, στον τομέα διαχείρισης αμυντικών συστημάτων και απειλών.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο σχεδιασμό και στην τακτική υλοποίησης κινήσεων δημιουργικής διπλωματίας, υπό την πίεση των συνθηκών της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, σε περιφερειακό, ευρωπαϊκό, αλλά και διεθνές επίπεδο.

Ο καθορισμός του επιδιωκόμενου τελικού διαπραγματευτικού αποτελέσματος, ο προσδιορισμός των συμμετεχόντων στις 3-D διαπραγματεύσεις, αλλά και η αξιοποίηση εναλλακτικών διαπραγματευτικών επιλογών, στην περίπτωση μη επίτευξης συμφωνίας, είναι ουσιαστικές παράμετροι, οι οποίες αξιολογούνται κατά την προπαρασκευαστική διαδικασία των 3-D διαπραγματεύσεων.

3-D Διαπραγμάτευση: Ουσιαστική Εξυπηρέτηση Επιχειρηματικών – Εμπορικών Συμφερόντων

Η αποτελεσματική ανάλυση των γεωπολιτικών δεδομένων σε περιφερειακό (βαλκανικό), ευρωπαϊκό, αλλά και διεθνές επίπεδο, εξασφαλίζει την ορθή και εμπορικά τεκμηριωμένη επιλογή των εμπορικών εταίρων σε ένα πλαίσιο 3-D Διαπραγμάτευσης.

Η επιλογή αυτή, είναι ιδιαίτερα σημαντική σήμερα, σε μια περίοδο κατά την οποία το εμπορικό κέρδος αποκτά πολλαπλασιαστικά οικονομικό και αναπτυξιακό χαρακτήρα, τόσο για τους επιχειρηματίες και τους εμπόρους, όσο και για την άσκηση της εθνικής οικονομικής πολιτικής.

Η παρέμβαση μας, στη διεξαγωγή εμπορικών 3-D διαπραγματεύσεων μεταξύ των επιχειρήσεων στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό, επιδιώκει την αποτελεσματική εξυπηρέτηση συμφερόντων, τόσο στο επίπεδο μεγιστοποίησης του κέρδους των επιχειρηματικών – εμπορικών συναλλαγών, όσο και στο επίπεδο διαμόρφωσης συνθηκών μακρόχρονων επιχειρηματικών – εμπορικών σχέσεων.

Για να επιτύχουμε το στόχο αυτό, ξεπερνάμε την παραδοσιακή διατύπωση θέσεων και αιτημάτων στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και μετά από ουσιαστική έρευνα, επικεντρώνουμε την προσπάθειά μας, στο σχεδιασμό πολλαπλών 3-D Διαπραγματευτικών επιλογών για τη μεγιστοποίηση του αμοιβαίου κέρδους, των επιχειρήσεων-εμπόρων που διαπραγματεύονται.

3-D Διαπραγμάτευση: Μεγιστοποίηση Διαπραγματευτικής Αξίας

Υπό την πίεση των δύσκολων συνθηκών καθημερινής λειτουργίας των επιχειρήσεων, με κύριο χαρακτηριστικό την έλλειψη οικονομικής ρευστότητας στην αγορά, η μεγιστοποίηση της 3-D διαπραγματευτικής αξίας των συμβολαίων συνεργασίας μεταξύ των επιχειρήσεων, γίνεται πρωταρχικό μας μέλημα. Δίνουμε έμφαση στην ανάλυση και στο στρατηγικό σχεδιασμό των διαπραγματευτικών επιλογών και κινήσεων, οι οποίες, στηρίζονται στη στρατηγική, στη δημιουργικότητα, αλλά και στην επιχειρηματική καινοτομία. Στη δική μας θεώρηση, η επιτυχής 3-D Διαπραγμάτευση προκύπτει από την μεγιστοποίηση της 3-D διαπραγματευτικής αξίας του συμβολαίου, τόσο στο οικονομικό επίπεδο, όσο και στο επίπεδο αξιοποίησης πολλαπλών κινήτρων συνεργασίας, σε βάθος χρόνου.

Έτσι, μπορούμε να βοηθήσουμε συμβουλευτικά, μία επιχείρηση την περίοδο που διαπραγματεύεται, αξιολογώντας τη διαπραγματευτική της θέση, τα δικά της χαρακτηριστικά 3-D Διαπραγμάτευσης, τις επιλογές υπογραφής, αλλά και των εναλλακτικών 3-D διαπραγματευτικών λύσεων, μη υπογραφής ενός συμβολαίου συνεργασίας.

3-D Διαπραγμάτευση: Διεκδίκηση Διαπραγματευτικής Αξίας

Στη διαμόρφωση του 3-D Διαπραγματευτικού πλαισίου συνεργασίας μας, με τα δικηγορικά γραφεία διαμεσολαβούμε στρατηγικά μεταξύ του δικηγορικού γραφείου και του επιχειρηματία, εμπόρου-πελάτη. Στόχος μας, η αξιοποίηση των δυνατοτήτων εφαρμογής της μεθόδου των τρισδιάστατων 3-D Διαπραγματεύσεων στο σχεδιασμό των διαπραγματεύσεων, στη διαμόρφωση του περιβάλλοντος των διαπραγματεύσεων, αλλά και στην υλοποίηση τακτικών κινήσεων, στη διάρκεια διεξαγωγής των διαπραγματεύσεων.

Στην προσπάθειά μας αυτή, δίνουμε έμφαση στην αντιμετώπιση του 3-D Διαπραγματευτικού στρατηγικού διλήμματος, μεταξύ της δημιουργίας, της μεγιστοποίησης, αλλά και της διεκδίκησης διαπραγματευτικής αξίας, από τα εμπλεκόμενα μέλη. Παράλληλα, επεμβαίνουμε δημιουργικά μέσω της μεθοδολογίας της 3-D Διαπραγμάτευσης, στην επίλυση εντάσεων μεταξύ νομικών-διαπραγματευτικών εκπροσώπων και πελατών (principal-agent tensions).

3-D Διαπραγμάτευση: Διαπραγμάτευση ή Εναλλακτική Λύση;

Η κάλυψη των κατά περίπτωση 3-D Διαπραγματευτικών Αναγκών, μέσω της οργάνωσης σεμιναρίων 3-D Διαπραγμάτευσης ή ειδικών εκπαιδευτικών 3-D Διαπραγματευτικών δραστηριοτήτων ή της παροχής συμβουλευτικών 3-D διαπραγματευτικών υπηρεσιών, βρίσκεται στο επίκεντρο της επαγγελματικής μας προσπάθειας.

Επιδίωξή μας είναι, να παρέχουμε προσωπικά σε σας, στους υπαλλήλους σας ή στους σπουδαστές σας, την σύγχρονη 3-D Διαπραγματευτική μεθοδολογία, αλλά και την πρακτική άσκηση, ώστε να εξελιχτείτε σε έναν συνειδητά πρακτικό 3-D Διαπραγματευτή.

Έτσι, μετά από συγκεκριμένα 3-D Διαπραγματευτικά βήματα κατά περίπτωση, θα γνωρίζετε αν πρέπει να διαπραγματευτείτε, αν πρέπει να υπογράψετε το συμβόλαιο που σας προτείνουν ή αν τα συμφέροντα σας, εξυπηρετούνται καλύτερα από την ενεργοποίηση της εναλλακτικής διαπραγματευτικής επιλογής σας (BATNA).

3-D Διαπραγμάτευση: Εξομοίωση Διαπραγματεύσεων

Στο επίπεδο του σχεδιασμού ειδικών 3-D Διαπραγματευτικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων, η προσπάθειά μας ενισχύεται από την αξιοποίηση τόσο του ερευνητικού-ακαδημαϊκού έργου, όσο και των εκπαιδευτικών υποθέσεων 3-D Διαπραγματευτικής εργασίας (Case Studies) που εξελίσσουν η Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ (Harvard Business School), αλλά και το Πρόγραμμα Διαπραγματεύσεων της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ (Program on Negotiation at Harvard Law School).

Η αξιοποίηση του 3-D Διαπραγματευτικού αυτού εκπαιδευτικού υλικού, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα χρήσης του και στην ελληνική γλώσσα, δίνει έμφαση στην «αλλαγή» της διαπραγματευτικής νοοτροπίας και συμπεριφοράς των συμμετεχόντων στα εκπαιδευτικά προγράμματα, αλλά και στην κατάλληλη προσαρμογή της εκπαιδευτικής διαδικασίας των διαπραγματεύσεων, κατά περίπτωση.

3-D Διαπραγμάτευση: «Διαπραγματευτική Περιέργεια»

Στην θεωρία, αλλά και στη διεξαγωγή των σύγχρονων 3-D Διαπραγματεύσεων, η διατύπωση στυγνής κριτικής, οδηγεί στην υιοθέτηση προσωπικών (εγωιστικών) θέσεων, οι οποίες εμποδίζουν την επίτευξη της υπογραφής εποικοδομητικών 3-D Διαπραγματευτικών συμβολαίων και συμφωνιών, τόσο σε επιχειρηματικό – εμπορικό, όσο και σε διπλωματικό επίπεδο.

Από την άλλη μεριά, η συνεισφορά στην αποτελεσματική διαδικασία των 3-D Διαπραγματεύσεων, σχετίζεται άμεσα με την κατανόηση του ζητούμενου αποτελέσματος.

Η κατανόηση αυτή, του ζητούμενου 3-D Διαπραγματευτικού αποτελέσματος, επιτυγχάνεται μέσω της καλλιέργειας της «διαπραγματευτικής περιέργειας», για τα πραγματικά κίνητρα των θέσεων, αλλά και τα συμφέροντα της άλλης πλευράς. Υπό τη λογική αυτή, η οργάνωση (διαδραστικών-interactive) 3-D Διαπραγματευτικών διαλέξεων, αποτελεί για μας, ουσιαστική πρόκληση άμεσου 3-D Διαπραγματευτικού ενδιαφέροντος.

3-D Διαπραγμάτευση: Nego-Strategy – Συστατικά Στοιχεία

Η στρατηγική μιας σύγχρονης και αποτελεσματικής 3-D Διαπραγματευτικής προσέγγισης στη διεξαγωγή των επιχειρηματικών -εμπορικών, αλλά και των διπλωματικών 3-D Διαπραγματεύσεων αναλύεται:

-Στην προπαρασκευή των 3-D Διαπραγματεύσεων.

-Στην ουσιαστική εξυπηρέτηση συμφερόντων των εμπλεκόμενων πλευρών, μέσω του εντοπισμού, της ανάλυσης και της κατάλληλης αξιοποίησής τους, ως προς την παραγωγή αμοιβαίας 3-D Διαπραγματευτικής αξίας.

-Στη μεγιστοποίηση της παραγόμενης 3-D Διαπραγματευτικής αξίας, αλλά και στην μεγιστοποίηση της προσπάθειας για την διεκδίκηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου ποσοστού από την ευρηματικά παραγόμενη αξία, στο πλαίσιο της 3-D Διαπραγμάτευσης.

-Στην επιλογή της κατάλληλης 3-D Διαπραγμάτευσης ή της εναλλακτικής λύσης ως προς την διεξαγωγή της διαπραγμάτευσης (Ανάλυση συμφερόντων).

-Στην προσαρμογή της κατάλληλης 3-D Διαπραγματευτικής συμπεριφοράς και νοοτροπίας των εμπλεκόμενων πλευρών, αλλά και των πλευρών που δεν φαίνονται αρχικά και θα μπορούσαν δυνητικά να βοηθήσουν στην παραγωγή πρόσθετης 3-D Διαπραγματευτικής αξίας.

-Στην όξυνση της 3-D Διαπραγματευτικής περιέργειας, μέσω της χρήσης του κατάλληλου εκπαιδευτικού υλικού, αλλά και της συμμετοχής σε σενάρια ρεαλιστικής 3-D Διαπραγμάτευσης.